Bij elk beleggingsfonds hoort een kostenpost die je niet apart op je rekening ziet, maar die er wel degelijk is: de lopende kosten, vaak afgekort als TER. Deze kosten worden stilletjes binnen het fonds verrekend. Juist omdat je ze niet voelt, worden ze gemakkelijk onderschat.
Wat de TER precies is
De TER staat voor de totale lopende kosten van een fonds, uitgedrukt als jaarlijks percentage van het belegde vermogen. Het dekt onder meer het beheer, de administratie en de bewaring van de effecten. Een actief beheerd fonds, waarbij beheerders voortdurend kopen en verkopen, heeft doorgaans een hogere TER dan een eenvoudig indexfonds dat alleen een mandje volgt.
Het effect over de lange termijn
Een TER van één procent klinkt bescheiden, maar bedenk dat dit elk jaar van je hele vermogen afgaat. Het bedrag dat aan kosten verdwijnt, kan vervolgens niet meer meegroeien. Over twintig of dertig jaar werkt dat als samengestelde rente in omgekeerde richting: de kosten stapelen zich op.
- Lage TER (rond 0,2 procent): typisch voor brede indexfondsen.
- Hoge TER (1 procent of meer): vaak bij actief beheerde fondsen.
Het verschil tussen deze twee kan over een lange horizon oplopen tot een fors deel van je eindvermogen, zonder dat het hogere tarief betere resultaten garandeert.
Hogere kosten, betere prestaties?
De aanname dat duurder beter is, gaat bij beleggen vaak niet op. Onderzoek laat keer op keer zien dat de meeste actief beheerde fondsen op lange termijn hun hogere kosten niet terugverdienen ten opzichte van een goedkope index. Je betaalt dan voor activiteit, niet voor extra rendement.
Waar je op let
Zoek de TER op in het informatieblad van een fonds en vergelijk fondsen die hetzelfde doen. Een verschil van enkele tienden procent lijkt klein, maar is een van de weinige factoren bij beleggen die je vooraf zeker kunt beïnvloeden. Kosten laag houden is geen garantie op winst, maar wel een betrouwbare manier om meer van het rendement zelf te houden.